RSS

Category Archives: ლიტერატურა

უცხო

მეოთხე ნაწილი. . .

–––გინდა მითხრა, რომ მეტი არაფერი გახსოვს?! სულ ეს არის, რისი თქმაც შეგიძლია?
–––მეტი რა უნდა შემეძლოს?
–––მაგალითად ის რომ ნაბიჭვარი ხარ და მკვლელი. .
–––რას ბოდავ?
–––მე ვბოდავ ჰო?! შენ ჩემი შვილი მოკალი, ჩემი პატარა ბიჭი! შემეძლო პირდაპირ ჩამეძაღლებინე, მაგრამ მინდოდა გცოდნოდა, გცოდნოდა, რომ ნაბიჭვარი ხარ! შენ უბრალო სიკვდილს არ იმსახურებდი. .
–––მოიცა, მოიცა, შენ არ მითხარი, მეც არაფერი მახსოვსო?
–––გითხარი. .და არც მახსოვს. . Read the rest of this entry »

 
 

უცხო

მესამე ნაწილი. .

–––ოჰ შემოდი, შემოდი, სულ გამოვბენტერდი, სიბერე მაინც თავისას შვება. შემო შემო, სახე მოიბანე, სისხლი მოიშორე, მანახე, ჭრილობას შეგიხვევ, მანამდე აგერ აქ დაისვენე, თუ სახეს მობანვა გირჩევნია ჯერ? არა, არა, ჯობია ცოტა დაისვენო, წარმომიდგენია რა დღეშიც იქნები, ძნელია შვილო ამ დროში, აბა პირდაპირ რომ ვერ გაგიღე, ხომ არ გეწყინა? არა შვილო არ უნდა გწყენოდა, აბა მე რა ვიცი ვიღაც მიკაკუნებს, ასე საიდან უნდა მცოდნოდა ღმერთის მოგზავნილი ხარ თუ ეშმაკის, ფუი, ფუი მის სახელს.
ასე გავატარე რამდენიმე წუთი, კითხვებში და პასუხებში. დამისვამდა კითხვას და მალევე თავად სცემდა პასუხს ამ უკანასკნელს. აი მიახლოებით ისე, როგორც ეს რეკლამებშია. .“გსურთ დასვენება?. .წადით აქ. .!“
ისე ალბათ ზედმეტს ვბოდიალობ, მაგრამ შენ მითხარი ყველაფერი მოყევიო და მეც ვყვები. . .
–––გააგრძელე არსად გვეჩქარება! Read the rest of this entry »

 
3 Comments

Posted by on August 24, 2011 in ლიტერატურა

 

უცხო

მეორე ნაწილი. . .

ქოხს მივუახლოვდი, გონება კიდევ ერთხელ დავძაბე და წარმოვიდგინე სახლის პატრონის ადგილას მე რომ ვყოფილიყავი, რას ვიზამდი, ალბათ იმას, რომ კარებთან არც კი მივიდოდი, გაღებაზე ხომ საერთოდ საუბარი არაა. მერე უცებ სიცილი ამიტყდა, რამდენიმე წამი ასე გიჟივით ვხარხარებდი. .რას ნიშნავს, მე რომ მის ადგილას ვიყო?! მე როგორ შეიძლება წარმოვიდგინო საკუთარი თავი მიტოვებული ქოხის პატრონის ადგილას?! მითუმეტეს, რომ ახლა ჩემი თავი ისეთივე უცხოა ჩემთვის, როგორც მაგალითად ქოხის მეპატრონე, მერე უცებ გამკრა აზრმა, რომ იქნებ და ეს ქოხი ჩემიცაა, აბა მე რა ვიცი? წარმოდგენა არ მქონდა ვინ ვიყავი და საერთოდ იქნებ და პრეზიდენტიც ვარ, არა პრეზიდენტის ვინაობა მახსოვს, არა იქნებ კათალიკოს პატრიარქი ვარ?! არა, ეგეც მახსოვს, კეთილი მოხუცი, ასე ოთხმოცი წლის, მერე ისიც გამახსენდა, რომ მან საქართველო უნდა გადაარჩინოს და ამაზე უკვე ხარხარი ამივარდა. Read the rest of this entry »

 
3 Comments

Posted by on August 23, 2011 in ლიტერატურა

 

უცხო

პირველი ნაწილი. .

ყველაფერი იწყება იქ, სადაც ყველაფერი მთავრდება. . ყველაფერი სწორად ასე დაიწყო. .

–––იცი ვინ ვარ?!
–––არა. .
–––შენ?
–––არც მე ვიცი. .
–––მაშინ, რატომ გინდა რომ მესროლო?
–––არც ეგ ვიცი. . ვიცი მხოლოდ ის, რომ უნდა მოგკლა!
–––თუ არ მიცნობ, რატომ. .?
–––ასეა საჭირო და იმიტომ. . მე საერთოდ, ბევრი რამ არ მახსოვს, ზოგი რამ მახსოვს, მაგრამ ერთი რაც ვიცი, ეს არის ის, რომ უნდა. . Read the rest of this entry »

 
4 Comments

Posted by on August 22, 2011 in ლიტერატურა

 

წმინდა ენრიკო. . .(ის დაბრუნდა)

არ ვიცი გახსოვთ თუ არა ჩემი სიზმარი, წმინდა სიზმრად შერაცხული, სადაც შერონ სტოუნი გამომეცხადა და საქართველოს გაბრწყინებას შემპირდა, მაგრამ მაინც მსურს შეგახსენოთ. ყველაფერი დაიწყო უეცარი გამოცხადებით და დასრულდა ასევე მოულოდნელი გაუჩინარებით. გონს, რომ მოვეგე ხელში წმინდა კვერთხი მეკავა, წარწერით „made in China”. ეს კვერთხი შერონმა დამიტოვა, ნიშნად იმისა, რომ ის მართლა წმინდაა და მას მთელი სერიოზულობით აქვს საქართველოს გაბრწყინება განზრახული.
დამეთანხმებით ძნელია ასე ყველაფრის დაჯერება, მითუმეტეს იმის, რომ შერონი საქართველოს გადასარჩენად იბრძვის, მაგრამ არ გავიდა რამდენიმე დღე და რას ვხედავ, შერონი თბილისშია ჩამოსული, აგვისტოს ომის გამო ტირის, გლოვობს ჩვენს დაღუპულებს, მისტირის დაკარგულ ტერიტორიებს და ბოლოს ჩვენს სულიერ მამას, ილიას სტუმრობს, ეს უკანასკნელიც შერონის ღვაწლს აფასებს და ათრთოლებული ხელით საჩუქრად ღვთისმშობლის ხატს გადასცემს. Read the rest of this entry »

 
 

აკრძალული ხილი

–შენ შიგ ხომ არ გაქვს? ნაბიჭვარო!
და აი აქ ვხვდები, რომ დამენძრა! დამენძრა არა ისე უბრალოდ, არამედ სერიოზულად, მოკლედ მაგარ შარში ვარ. . . .
ისე ყოველთვის მაინტერესებდა აი ამ სიტყვა ,,შიგ ხომ არ გაქვს ში” რას გულისხმობენ, მაგრამ სიტყვა ნაბიჭვარზე ვერ შევედავები, ვარ ნაბიჭვარი და რა ვქნა. მამა თვალით არასდროს მინახავს, დედა სულ ამ კაცზე მიყვებოდა, ხან რას, ხან რას, ერთი სიტყვით ყველაფერ კარგს. ეს პიროვნება, ოდესღაც ცოცხალი, ჯან ღონით სავსე და ახლა უკვე აჩრდილი, აჩრდილი დედაჩემისთვის და ჩემთვის, თავს არ გვანებებს, თუმცა აქ შეიძლება ვინმე შემედავოს და მითხრას, რომ ჩვენ არ ვუშვებთ. რამდენი რამ გამიკეთებია ბავშვობაში იმის იმედით, რომ მამა ამ ყველაფერს ხედავდა, რამდენჯერ საათობით მისაუბრია, ისე, რომ მას ხმაც არ გაუცია, მაგრამ მე ყოველთვის დარწმუნებული ვიყავი, რომ ის სულ ჩემთან იყო. ამას ხომ დედა გამუდმებით თავში მიტენიდა. აი მიახლოებით, ისე როგორც ღმერთის არსებობას. შეიძლება ითქვას ჩემში მამაჩემი და ღმერთი ერთდროულად დაიბადნენ და ერთდროულადვე დაიხოცნენ. Read the rest of this entry »

 
3 Comments

Posted by on August 4, 2011 in ლიტერატურა

 

აკრძალული ხილი

მეექვსე ნაწილი. . (დასასრული)

ხმაური სულ უფრო და უფრო მიახლოვდება, კარებს ვაღებ და რა ძალი და ღონეც მაქვს გავრბივარ. სად? სად და იქ სადაც ისინი ვერ მომაგნებენ! სად არის ეგ? არ ვიცი, ჯერ გავრბივარ, რაც შეეხება ადგილს სადაც ადამიანები არ არიან წარმოდგენა არ მაქვს სად უნდა იყოს.
–––გაჩერდი მეთქი! –ყვირის ვიღაცა და უკნიდან ჰაერში გასროლილის ხმა მეწევა.
–––გაჩერდი შე ნაბიჭვარო! –ყვირის პოლიციელი, თან მომდევს, თითქოს ცდილობს საკუთარ ხმას წამოეწიოს.
ეჰ ისევ ნაბიჭვარო. . ერთი სიტყვით გავრბივარ და სად თავადაც არ ვიცი. მინდა წავიდე იქ სადაც ადამიანები არ იქნებიან, მაგრამ თქმა ადვილია და შესრულება ძნელი. ჯოჯოხეთშიც და სამოთხეშიც კი ეს არსებები ბინადრობენ. . .
არა ასე დიდხანს ვეღარ გავძლებ, ეს სისტემის ნაშიერი ჯალათები, მსხვილ კუნთიანი ნაბიჭვრები სულ მალე დამეწევიან და მერე მართლა საბოლოოდ დამენძრევა. ბექა სწორად მოიქცა ამათთან ცოცხლად ჩაბარებას სიკვდილი ჯობია. . თუ ახლა დამიჭირეს მეც თავისნაირ სირობად მაქცევენ, ოღონდ გარიყულ სირობად. Read the rest of this entry »

 
6 Comments

Posted by on August 3, 2011 in ლიტერატურა

 
 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 60 other followers