RSS

Category Archives: ლიტერატურა

აკრძალული ხილი

მეექვსე ნაწილი. . (დასასრული)

ხმაური სულ უფრო და უფრო მიახლოვდება, კარებს ვაღებ და რა ძალი და ღონეც მაქვს გავრბივარ. სად? სად და იქ სადაც ისინი ვერ მომაგნებენ! სად არის ეგ? არ ვიცი, ჯერ გავრბივარ, რაც შეეხება ადგილს სადაც ადამიანები არ არიან წარმოდგენა არ მაქვს სად უნდა იყოს.
–––გაჩერდი მეთქი! –ყვირის ვიღაცა და უკნიდან ჰაერში გასროლილის ხმა მეწევა.
–––გაჩერდი შე ნაბიჭვარო! –ყვირის პოლიციელი, თან მომდევს, თითქოს ცდილობს საკუთარ ხმას წამოეწიოს.
ეჰ ისევ ნაბიჭვარო. . ერთი სიტყვით გავრბივარ და სად თავადაც არ ვიცი. მინდა წავიდე იქ სადაც ადამიანები არ იქნებიან, მაგრამ თქმა ადვილია და შესრულება ძნელი. ჯოჯოხეთშიც და სამოთხეშიც კი ეს არსებები ბინადრობენ. . .
არა ასე დიდხანს ვეღარ გავძლებ, ეს სისტემის ნაშიერი ჯალათები, მსხვილ კუნთიანი ნაბიჭვრები სულ მალე დამეწევიან და მერე მართლა საბოლოოდ დამენძრევა. ბექა სწორად მოიქცა ამათთან ცოცხლად ჩაბარებას სიკვდილი ჯობია. . თუ ახლა დამიჭირეს მეც თავისნაირ სირობად მაქცევენ, ოღონდ გარიყულ სირობად. Read the rest of this entry »

 
6 Comments

Posted by on August 3, 2011 in ლიტერატურა

 

აკრძალული ხილი

მეხუთე ნაწილი. . .

უეცრად მამაკაცი შეშდება და რამდენიმე წამი ასე გახევებული იყურება, თითქოს მანქანას ზედაც არ უყურებს. მისი ტანი კი სულ სხვას მეტყველებს. განიერი მხრები, მსხვილი ხშირი ბალნით დაფარული მკლავები, უშნოდ ცხენის კისერივით წამოზნექილი კისერი და არაფრის მთქმელი გამობერილი ვებერთელა შუბლი მეტყველებს იმაზე, რომ მაგარ შარში ვარ და როგორც მინიმუმ სულ მალე თავს კაპეზეში ამოვყოფ, მაგრამ აი საოცრება, ეს ვებერთელა მოძრავი სისტემა უეცრად ბრუნდება, თავის მეგობრებს უერთდება, სულ მალე მანქანა აკითხავთ, რამდენიმე წუთიც და კვლავ მშვიდად სიდენიაზე ვარ გართხმული და უდარდელი სახით სიგარეტს ხარბად ვეწევი. Read the rest of this entry »

 
3 Comments

Posted by on August 2, 2011 in ლიტერატურა

 

აკრძალული ხილი

მეოთხე ნაწილი. .
––––––რას მეუბნებოდი? მობილურმა გამიჭედა
–––არაფერს დაიკიდე, მოკლედ სად ხარ მითხარი და გამოვალ, საქმე მაინც არ მაქვს. მანამ შენ დამირეკავდი სწორედ მაგ დროს ვფიქრობდი თუ რას ვტაკებოდი.
ნახევარი საათი მოვუნდი იმის ახსნას თუ სად ვიყავი. სასაცილოა და მაშინ მართლა ისეთ ტრაკში ვიმალებოდი ახლაც რომ ვიღაცამ შუბლზე რევოლვერი დამადოს და მითხრას აბა წამიყვანე და მანახე სად ეგდეო, ალბათ ვერც მე მივაგნებ. დარწმუნებული ვარ ბექასაც გაუჭირდა მოგნება, მაგრამ ნათქვამია ადამიანი თუ რამეს გულით მოინდომებს აუცილებლად მიაღწევსო და ალბათ ბექამაც გულით მოინდომა. ასეა თუ ისე ერთ საათში ჩემთან დაერჭო.
უკვე შუა ღამე იყო ბექამ რო დამირეკა აბა გამოიხედე მემგონი მოგაგენიო. Read the rest of this entry »

 
 

აკრძალული ხილი

მესამე ნაწილი. .
–––უბედნიერესი! –შევძახე მთელი ხმით
–––ბედნიერები ვართ. . .ბედნიერები! –დაიღრიალა რამდენჯერმე ბექამაც, მერე სიგარეტს გაუკიდა, წინა სავარძელში გადაფორთხდა, მუსიკა ჩართო და ცოტახნით გაისუსა.
–––ახლა ეს გაგვისწორდება. . . –ჩაიბურტყუნა თავისთვის.
მუსიკა მართლაც გამისწორდა.
–––ამ გრუპას „shpongle” ქვია. . . ძალიან თესლები არიან. საქართველოში ვაფშე არაა გაბაზრებული. . . და არც გავაბაზრებ. . . სხვებისთვის მენანება. –ჩაილაპარაკა თავისთვის თვითკმაყოფილი სახით. –––ბედნიერი ვარ. . .ბედნიერი. . .–ჩაიბურტყნა კიდევ რამდენჯერმე. ისეთი შთაბეჭდილება დამრჩა, თითქოს ბექა ამით საკუთარ თავს აძალებდა, აძალებდა ყოფილიყო ბედნიერი. . Read the rest of this entry »

 
 

აკრძალული ხილი

მეორე ნაწილი
–––სალი –მიპასუხა და უხერხულად გამიღიმა.
–––თოკა. .–გავუწოდე ხელი და მალევე ვინანე, რა ხელის გაწოდება რა ფეხის ჩაწოდება, ბებიაჩემი ხომ არ ვიყავი. ეს ქალი ყველას და ყველაფერს ისე მარდად და უცნაურად ართმევს ხელს, რომ ძველ დროში რო ეცხოვრა, უეჭველია სამეფო ტახტზე დაითრევდა რაიმე ფორმალურ, მაგრამ საპატიო ადგილს. .–––აქ ახალი გადმოსული ვარ და ნორმალურად ჯერ არავის ვიცნობ. .–ვუპასუხე და გაწვდილი ხელი მალევე შარვლის ჯიბეში გადავმალე.
–––არაუშავს გაიცნობ. ახლა კი მაპატიე მეჩქარება სკოლაში მაგვიანდება
სალი წავიდა. სახელი გავიგე, შეიძლება ითქვას გავიცანი კიდევაც, მაგრამ ამ ყველაფრით ვერ დავკმაყოფილდებოდი, ბოლო–ბოლო ჩვენ ხომ ყოველ ღამე სექსი გვქონდა, გინდაც სიზმარში, სექსი სექსია. Read the rest of this entry »

 
 

აკრძალული ხილი

პირველი ნაწილი. .
–შენ შიგ ხომ არ გაქვს? ნაბიჭვარო!
და აი აქ ვხვდები, რომ დამენძრა! დამენძრა არა ისე უბრალოდ, არამედ სერიოზულად, მოკლედ მაგარ შარში ვარ. . . .
ისე ყოველთვის მაინტერესებდა აი ამ სიტყვა ,,შიგ ხომ არ გაქვს ში” რას გულისხმობენ, მაგრამ სიტყვა ნაბიჭვარზე ვერ შევედავები, ვარ ნაბიჭვარი და რა ვქნა. მამა თვალით არასდროს მინახავს, დედა სულ ამ კაცზე მიყვებოდა, ხან რას, ხან რას, ერთი სიტყვით ყველაფერ კარგს. ეს პიროვნება, ოდესღაც ცოცხალი, ჯან ღონით სავსე და ახლა უკვე აჩრდილი, აჩრდილი დედაჩემისთვის და ჩემთვის, თავს არ გვანებებს, თუმცა აქ შეიძლება ვინმე შემედავოს და მითხრას, რომ ჩვენ არ ვუშვებთ. რამდენი რამ გამიკეთებია ბავშვობაში იმის იმედით, რომ მამა ამ ყველაფერს ხედავდა, რამდენჯერ საათობით მისაუბრია, ისე, რომ მას ხმაც არ გაუცია, მაგრამ მე ყოველთვის დარწმუნებული ვიყავი, რომ ის სულ ჩემთან იყო. ამას ხომ დედა გამუდმებით თავში მიტენიდა. აი მიახლოებით, ისე როგორც ღმერთის არსებობას. შეიძლება ითქვას ჩემში მამაჩემი და ღმერთი ერთდროულად დაიბადნენ და ერთდროულადვე დაიხოცნენ. Read the rest of this entry »

 
1 Comment

Posted by on July 29, 2011 in ლიტერატურა

 

წერილი შენთვის და თქვენთვის

საკონკურსო. .იხილეთ ლინკი––http://martini2011.blogspot.com/2011/07/blog-post_8608.html

“ალბათ ახლა ნაპირთან დგახარ, შენს ფეხებთან ველური ტალღები გაშმაგებით ცეკვავენ და დაუმორჩილებლობის ომახიანი ხმით გალობენ. აი ახლა კი წელში იშლები, თავი რომელიღაც ჰოლივუდური ფილმის გმირი გგონია, ერთი სული გაქვს კითხვას როდის ჩაამთავრებ და პოლიციის განყოფილებაში ამოყოფ თავს. იტყვი, ეს მე აღმოვაჩინე, იხსენით ადამიანები, ისინი აუთვისებელ კუნძულზე შიშისგან თრთიან და შიმშილით იხოცებიან.
რამდენჯერმე ტელეეკრანებითაც გაიბრწყინებს შენი თვითკმაყოფილი, ღვაწლმოსილი ფიზიონომია, შემდეგ მე და რამდენიმე ახლად გადარჩენილი გეცემით, ხელში აგიტაცებთ და ღმერთს მადლობას შევწირავთ შენი არსებობისთვის. შეიძლება რომელიმე ჩვენგანი მილიონერი მამიკოს შვილიც აღმოჩნდეს და მერე გაზულუქებული ბურჟუა ქაღალდებითაც (ფულით) დაგაჯილდოებს.
წარმოიდგინე უკვე?! ახლა კი მაპატიე, შენ თუ ასეთ რამეზე ოცნებობ დიდის მწუხარებით უნდა მოგახსენო, რომ სხვაგან მოხვდი, როგორც ძველი, უკვე პენსიაზე გასული გამონათქვამი ამბობს „ცუდ დროს და ცუდ ადგილას“.
დავიწყებ იმით, რომ მშვენივრად ვართ. ეს არის სრული თავისუფლება, არ დაგიმალავ და თავიდან ცოტა გაგვიჭირდა. თუმცა მალევე, საერთო ძალისხმევით შევძელით და წარსულის აჩრდილები, რომელიც იდეალების სახით გვევლინებოდა, ჩვენსავე გონებაში სასტიკად გავთელეთ.
წარმოიდგინე ჩვენ არ გვყავს ლიდერები, პოლიტიკოსები, პოლიციელები, კრიმინალები, მღვდლები, ერთი სიტყვით არანაირი სულიერი და ხორციელი ლიდერები, ჩვენ ვართ ჩვენივე ხორცისა და სულის გამგებლები. აქ ღმერთსაც ერთი სახელი აქვს, ეს არის სამყაროს შემქმნელი. ზოგს სწამს ზოგს არა, არც ამას ვაქცევთ დიდ ყურადღებას. ლოცვით არ ვლოცულობთ, მიგვაჩნია, რომ ამით მას უბრალოდ შევაწუხებთ.
ოჰ, შენ ამას კითხულობ და გიკვირს, გიჩნდება კითხვა, როგორ შევძელით ჩვენ ეს. როგორ და უბრალოდ, ჩვენ ვთქვით უარი იმაზე რაზეც თქვენ ვერასდროს ან არასდროს იტყვით.
ყველაფერი კი დაიწყო ასე, ფეისბუქზე ახალი ავატარი დავიყენე, წარწერით „Without money, we would all be rich”. იმავე საღამოს მომდის მეგობრობის თხოვნა. ჩემს ახალ ვირტუალურ მეგობარს არაჩვეულებრივი გარეგნობა აქვს. უკვე ვეჭვობ, მგონი ჩემი ვირტუალური მეგობარი შემიყვარდა და თუ არ ვცდები მასაც მოვწონვარ, მაგრამ ის ამერიკაშია, მე კიდე თბილისში, ერთ ჩაბნელებულ და ყველასგან მივიწყებულ უბანში. ერთთვიანი გაუთავებელი მიწერ-მოწერის შემდეგ ენი სიყვარულს მიხსნის და მთავაზობს. .მთავაზობს იმას,რაც განვახორციელეთ კიდეც.
აღმოჩნდა, რომ ენის მამა ერთ–ერთი ყველაზე მდიდარი ადამიანია მთელს მსოფლიოში, შესაბამისად ენის აქვს ყველაფერი რაც კი მოეხუშტურება, მაგრამ მას ეს ეზიზღება. ენი მეუბნება, რომ ჰყავს მეგობრები, რომლებთან ერთადაც გეგმავს უკაცრიელ კუნძულზე გადასახლებას. თავიდან არ ვიჯერებ, მაგრამ სულ მალე ვრწმუნდები,რომ ენი არ ხუმრობს. ენისგან ვიღებ ნებართვას, რომ ჩემი რამდენიმე მეგობარიც წავიყვანო,თავიდან ის უარზეა, მაგრამ ვარწმუნებ, რომ ჩემი მეგობრებიც ჩვენსავით ფიქრობენ.
ენიმ საბანკო ანგარიშიდან მთელი თანხა მოხსნა და ჩვენი ოდისეა სწორედ მან დააფინანსა, ხოლო ამოვყავით რა კუნძულზე თავი, დარჩენილი მილიონები წყალს ისე გავატანეთ,როგორც მე ეს ბოთლი.
რაში დამჭირდა ამ ამბის თხრობა?! რათა დამეცინა,თქვენ მთელი დედამიწა გეკუთვნით და ვერ ახერხებთ მოაწყოთ სამოთხე, სამოთხე, რომელზეც გულის სიღრმეში ყოველი თქვენგანი ოცნებობთ. ჩვენ კი ეს შევძელით. ასე, რომ აბა თქვენ იცით და ღმერთი თქვენთან, თქვენ ეგ ნამდვილად გჭირდებათ.
შენ შეგიძლია დაიჯერო, ან ჩათვალო რომ ვიღაც უსაქმური ვარ რომელმაც ყველაფერი საკუთარი ფანტაზიით შეთხზა. ერთი სიტყვით შენი ნებაა, რაც გინდა ის მოიმოქმედე, გინდა დაწვი, გინდა სახლში წაიღე, გინდა პოლიციაში მიიტანე, (ჩვენ მაინც ვერ გვიპოვნით) თუ გინდა ისევ წყალს გაატანე, შენი ნებაა !!!”
––––ბევრი ვიფიქრე, ვერ გადამეწყვიტა რა მომეხერხებინა ამ წერილისთვის, ბოლოს გადავწყვიტე რამეში მაინც გამომეყენებინა და თქვენთან მოვიტანე, დიდი სიამოვნებით შევუერთდებოდი ამ ჭკუიდან გადასულ ხალხს (თუ ისინი მართლა არსებობენ) მაგრამ ეს შეუძლებელია, ამიტომ ისევ თქვენ გეახელით და იმედი მაქვს, ეს წერილი კვარიათში წასვლაში მაინც შემიწყობს ხელს… : დ

 
 
Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 61 other followers