RSS

აკრძალული ხილი

30 Jul

მეორე ნაწილი
–––სალი –მიპასუხა და უხერხულად გამიღიმა.
–––თოკა. .–გავუწოდე ხელი და მალევე ვინანე, რა ხელის გაწოდება რა ფეხის ჩაწოდება, ბებიაჩემი ხომ არ ვიყავი. ეს ქალი ყველას და ყველაფერს ისე მარდად და უცნაურად ართმევს ხელს, რომ ძველ დროში რო ეცხოვრა, უეჭველია სამეფო ტახტზე დაითრევდა რაიმე ფორმალურ, მაგრამ საპატიო ადგილს. .–––აქ ახალი გადმოსული ვარ და ნორმალურად ჯერ არავის ვიცნობ. .–ვუპასუხე და გაწვდილი ხელი მალევე შარვლის ჯიბეში გადავმალე.
–––არაუშავს გაიცნობ. ახლა კი მაპატიე მეჩქარება სკოლაში მაგვიანდება
სალი წავიდა. სახელი გავიგე, შეიძლება ითქვას გავიცანი კიდევაც, მაგრამ ამ ყველაფრით ვერ დავკმაყოფილდებოდი, ბოლო–ბოლო ჩვენ ხომ ყოველ ღამე სექსი გვქონდა, გინდაც სიზმარში, სექსი სექსია.
კვლავ მარტო დავრჩი. რეალურ ცხოვრებაში ბევრად უფრო რთული ყოფილა, არადა რა კარგი იყო სიზმარი. სიზმარში მე და სალის სექსი გვქონდა, ყველანაირი ზედმეტი სიტყვის გარეშე. არც გამარჯობა, არც გაგიმარჯოს, არანაირი მოსაბეზრებელი სიტყვები და აწ უკვე დაზეპირებული წინადადებები. ერთი სიტყვით არანაირი კომპლექსი, ყველაფერი ხდებოდა ისე როგორც ეს უნდა მომხდარიყო, უფრო სწორად ისე, როგორც ეს ჩვენ გვსურდა და რაც მთავარია გარშემო ერთი მორალისტიც არ შეინიშნებოდა. ამ დროს როგორც არასდროს მომინდა სიზმრებს რეალური სამყარო ჩაენაცვლებინათ, თუმცა რომ დაფიქრდე რამ გაყო ეს ორი ერთმანეთისგან. ერთიც მოჩვენებითია და მეორეც. როგორც სიზმარს აქვს დასაწყისი და ბოლო, ისე ცხოვრებასაც, ბოლოს ყველა უნდა ჩავძაღლდეთ და საბოლოოდ არც ერთისგან შეგვრჩება რაიმე და არც მეორისგან. ახლა შეიძლება ფილოსოფიაშიც გადავდივარ, არ ვიცი ეს საქმე საჩემო ნამდვილად არ არის, მაგრამ ერთხელ სადღაც ვიღაც ფილოსოფოსის სიტყვები ამოვიკითხე ,,მონა ყოველ ღამე სიზმარში, რომ ნახულობდეს ვითომდა ბატონია და ბატონს ყოველ ღამე ესიზმრებოდეს, რომ მონაა, ისინი მართლაც, რომ ასეთები იქნებოდნენო’’.
რამდენიმე წუთი ერთ ადგილას ვიდექი და ვფიქრობდი, ერთი მომენტი ისიც გავიფიქრე, იქნებ და ესეც სიზმარია და ახლაც მძინავს მეთქი. მერე უცებ ნიავმა დაუბერა და ქუჩის მთელი სიმყრალე ზედ სახეში შემაყარა. ამ სიმყრალემ საკუთარ სიმყრალეზეც ჩამაფიქრა და მივხვდი, რომ მე არა ნაკლებ ვქოთდი. ამ ორ დღეში ქუჩაში მაწანწალასავით ხეტიალით და ღამე სადარბაზოში ძილით იმდენი შევძელი, რომ საკუთარმა სიმყრალემ მეც შემაწუხა. ასე გაგრძელება აღარ შეიძლებოდა, მაგრამ რა შეიძლებოდა იმასაც ვერ ვხვდებოდი. ინსტიქტურად ჯიბიდან მობილური ამოვაცურე და ჩართვის ღილაკს დავაჭირე. Samsung e250, დაბერებული და დამჭკნარი, გაბზარული და მოწყენილი. . და ასე ამ გადაგვარებულმა და დროისგან მივიწყებულმა ტექნიკამ ჩემი თავი მომაგონა. სულ მალე ეს საზარელი ეკრანი განათდა და დაღრეჯილი სმაილი, მიახლოებით ისეთი როგორი სახეც მაშინ მე მქონდა, ეკრანიდან პირდაპირ მე მომჩერებოდა.
ჩართვა და აუარებელი გამოტოვებული ზარების ამოყრა ერთი იყო. ამ ორი დღის განმავლობაში თურმე ვის არ უცდია ჩემთან დაკავშირება: დედაჩემი, ბიძაჩემი, მეგობრები, ნათესავები და კიდევ უამრავი ნაცნობი. ზოგ ისეთ გამოტოვებულ ზარს წავაწყდი, რომ მათთან აგერ უკვე წელიწადზე მეტია შეხება აღარ მქონია. როგორც ჩანს უკვე ყველამ იცის ჩემი გაქცევის ამბავი და აი ახლა გამოყვეს თავი. . . ალბათ სურთ დამიკავშირდნენ, ჭკუაზე მომიყვანონ, დამარიგონ, უნდათ თავისი სიკეთე კიდევ ერთხელ თავს მომახვიონ და ამ სიკეთით მერე თავადვე დატკბნენ. რა იციან რაზე გავიქეცი, რა იციან, რომ მე სიცოცხლე მინდა და მათთან ერთად ყოველ დღე ვეწამებოდი, რა იციან რომ ისინი არიან თავად ის საფრთხე, რისგანაც ასე გულმოდგინედ ცდილობენ ჩემ დაცვას.
გამოტოვებულ ზარებში მხოლოდ ბექას ნომერი ვერ ვნახე და მეც სწორედ მასთან მომინდა დარეკვა. ეს ადამიანი ჩემთვის უფრო უცხო იყო ვიდრე ახლობელი და სწორედაც ამიტომ გადავწყვიტე სწორედ მასთან დამერეკა. ბექა ჩემზე ორი წლით უფროსია, სულ რამდენჯერმე მყავს ნანახი და უცნაური ადამიანის შთაბეჭდილება დატოვა. რამდენჯერაც ვნახე სულ მოსაწევზე და რელიგიაზე ბაზრობდა, ამ ორს ერთმანეთთან აკავშირებდა და რაღაც სისულელეებს ბოდავდა.
ბოლოს ჩვენი საერთო ძმაკაცის დაბადების დღეზე ვნახე, დაახლოებით ერთი თვის წინ. სუფრაზე ხმის ამოუღებლად იჯდა, მერე რაღაც მომენტში გაჭედა და ახლა ენას აღარ აჩერებდა. ბოლოს ჩემთან მოვიდა და ყურში ჩამჩურჩულა
–––მოწევ?
–––რას? –ვკითხე გულუბრყვილოდ და ჩემ სიტყვებზე თავადვე გამეცინა.
–––თესლი მოსაწევია! –ჩამჩურჩულა თვითკმაყოფილი სახით.
იქაურობა ისე მეზიზღებოდა წასვლის მიზეზს ვეძებდი და აი ახლა მიზეზმა თავად მომაგნო. ხმის ამოუღებლად ავდექი, იუბილარს ბოდიში მოვუხადე მაგვიანდება მეთქი და წამოვედი. ბექამაც რაღაც მსგავსი უთხრა და უკან ცელქი ბავშვივით ამეკიდა.
–––შეგატყვე მაგარი არ გისწორდებოდა. მაგარი სირობაა არც მე გამისწორდა.
მე თავი დავუქნიე.
–––წამოდი, აგერ მანქანა იქ მიყენია ჩავსხდეთ და მოვწიოთ.
აქაც თავი დავუქნიე, ისე რომ არც ამჯერად ამოვიღე ხმა. მერე შავ BMW ში ჩავსხედით. ბექამ თეთრ ქაღალდში საგულდაგულოდ შეხვეული მწვანე ბალახი, ამოაძვრინა და შეკეთებას შეუდგა.
–––ბოთლით მოვწიოთ ჰო?
მე ამჯერადაც თავი დავუქნიე.
–––მუნჯი ხარ ტო? –გადაიხარხარა და ვეებერთელა თეთრი ეშვები ვამპირივით გადმოყარა. –––დაიცა. . . დაიცა, მუნჯობა შენ ახლა ნახე!
მალე საიდანღაც ბოთლიც გამოაძვრინა, ზედ ფოლგა წამოაცვა, ნემსით რამდენჯერმე ბეჯითი ექიმივით უჩხვლიტა და ახლა მოსაწევის ჩაყრას შეუდგა. მწვანე ბალახს ისე საგულდაგულოდ, მონდომებით და სათუთად ყრიდა ფოლგაში, რომელიც პეპსის ნახევარ ლიტრიან ბოთლს თავზე პრეზერვატივივით ქონდა წამოცმული, რომ ადამიანს მის შემყურე შეიძლება ერექციაც განგეცადა.
–––ნახე ტო რამდენია, ეს დაგვხოცავს მე და შენ!
–––დაგვხოცოს! –ახლაც არ ვიცი რატომ ვთქვი ეს.
–––ოჰო მომწონს, მომწონს. ესე იგი სიკვდილი გდომებია, აჰა და ააფეთქე.
აფეთქება და ჩემი ფილტვების აფეთქება ერთი იყო. კვამლი ფილტვებში ველური მხეცივით შემივარდა და საზარელი ხველა დამაწყებინა. რამდენიმე წამი სულს ვეღარ ვითქვამდი. ბექამ ბოთლი გამომართვა, ჩაიცინა და ამ უკანასკნელს დამშეულივით ეცა. იმხელა ნაფაზი ამოარტყა, მე ალბათ მთელი დღე რომ მეწვალა ამდენს მაინც ვერ მოვწევდი. სულ მალე კვამლის არ ვიცი, მაგრამ რაღაცამ, თვალით უხილავმა და სიტყვებით გადმოცემელმა, ჩემს თავამდეც ააღწია და ტვინში თავხედი რიჟიკასავით დამიწყო ღიტინი.
–––მიდი გამომართვი. . . მიდი. . . ერთი ნაფაზი რას გეყოფა. –გაგუდული ხმით მითხრა ბექამ და თან პირიდან ბოლი მეცხრამეტე საუკუნის დროინდელი ორთქმავალივით ამოუშვა. პირიდან გამოშვებული ბოლი სიბნელეში თითქოს ტრანსფორმირებდა და შავის და ნაცრისფრის ნაჯვარი, მე უცნაურ ვერცხლისფრად მევლინებოდა

ბოთლი გამოვართვი და ღმერთს შევთხოვე ახლა მაინც არ გადამცდეს მეთქი. ამჯერად აღარ გადამცდა და კაი დიდი ნაფაზიც გამომივიდა. ამის შემდეგ ჩემი თხოვნა თითქოს ღმერთმა მართლაც, რომ შეისმინა და აღარც დამიხველებია. ვისხედით მანქანის უკანა სავარძელში და აღფრთოვანებული და თვითკმაყოფილი სახით წარამარა ერთმანეთს, ბოლით გატენილ და ამ უკანასკნელისგან რძის ბოთლს მიმსგავსებულ, გათეთრებულ ბოთლს ვაწვდიდით. ბოლოს მივხვდი, რომ მეტი აღარ შემეძლო და ბექას გადავულოცე, ამის შემდეგ რამდენიმე ნაფაზი ბექამ კიდევ ამოარტყა.
–––ჰა აბა როგორ ხარ?! –ჩაიცინა ბექამ.
უეცრად გიჟივით ამივარდა სიცილი, ბექაც ამყვა და ასე გაუჩერებლივ, თუ არ ვცდები ერთი ათი წუთი ვიცინოდით. რაზე ახლაც არ ვიცი, უბრალოდ გვეცინებოდა და ვიცინოდით. ამბობენ, როდესაც ადამიანი იცინის ბედნიერიაო და გამოდის მე მაშინ ბედნიერი ვყოფილვარ. არც რაიმე მაწუხებდა და საერთოდაც ყველაფერი ცალ ფეხზე მეკიდა.
–––ბედნიერი ხარ? –გადაიხარხარა ბექამ
მე გავიღიმე. .უეცრად ბექამ კითხვა გამიმეორა, ამჯერად სერიოზული სახით და არაბუნებრივად ჩასისხლიანებული თვალები ზედ მომაწება. .
To be continued. . . .

 
 

3 responses to “აკრძალული ხილი

  1. katerina

    July 30, 2011 at 7:53 pm

    აჰა, ანუ ისევ მე ვარ პირველი🙂. რაც მეტს ვკითხულობ, მეტად მიჩნდება სელინჯერის ასოციაცია, შენი პერსონაჟი რაღაცით ჰგავს ჰოლდენს, ნუ ჯერჯერობით და ისედაც, სტილიც წააგავს, მაგრამ არა ცუდი გაგებით.ანუ ჰგავს, მაგრამ არაა გადაღება და თავგადაკლული მცდელობა მიბაძვის.მოკლედ ველი გაგრძელებას.

     
  2. amy winehouse mokvda

    July 31, 2011 at 12:32 am

    kaloche, shavi beemve ro dacere tan unda migecera “picoti” iyo tu “troika” da ra motorze egre ufro realuri ikneboda😀😀😀 ise katarinasi ar iyos da selenjeri mec gamaxsenda … acrdzaluli xili ra kitxvitac icyeba zedgamochrili kitxvaa “chven nabichvari gmmiristvis” ….

     
    • selfanarchy

      July 31, 2011 at 12:18 pm

      დასაწყისს რაც შეეხება ბოლოში გაიგებ თუ რატომ იწყება მაგ სიტყვებით. .რაც შეეხება სელენჯერს, მალე აღარ გაგახსენდება : დ

       

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s

 
%d bloggers like this: